HOME επισκέψεις σελίδων : 34346 σχόλια:1 thateron@poteron.gr

 Παρουσίαση των

"περί Δημοκρατίας και περί Κοινωνίας"

 σκέψεων και απόψεων

Η Πρώτη Επιστήμη.
 
...Στα μέλη της Οικογένειας βλέπουμε όλα τα στάδια της ζωής του ανθρώπου. Όπως το στάδιο πριν την γέννηση, το στάδιο κατά και μετά την γέννηση, την παιδική ηλικία, την εφηβεία, την ενηλικίωση, τα γερατειά, τον θάνατο. Η Οικογένεια πρώτη στον κόσμο γνώρισε, και συνεχίζει ως τα τώρα άπειρες φορές να γνωρίζει - μαθαίνει τις ανάγκες της ζωής του ανθρώπου, στίς πολυποίκιλες εκδοχές της, από την αρχή ως το τέλος της. Η Οικογένεια ανακάλυψε την πρώτη επιστήμη, την επιστήμη των επιστημών, την επιστήμη της Ζωής. Η Οικογένεια γνωρίζει τις ανθρώπινες ανάγκες όσο κανείς άλλος μεμονωμένος άνθρωπος,. Γνωρίζει τις ανάγκες σφαιρικά και εκ των έσω, θεωρητικά και πρακτικά. Γνωρίζει όλες τις ανάγκες, από την αρχή μέχρι το τέλος και του άνδρα και της γυναίκας, και του νέου και του γέρου, σε σχέση με το φυσικό περιβάλλον, τις εποχές και την ηλικία, γνωρίζει τα ιδιαίτερα και τα Κοινά τους χαρακτηριστικά. Ωστόσο η Οικογένεια (του νοήμονα και σκεπτόμενου ανθρώπου) δεν επαναπαύεται, ούτε εφησυχάζει, αλλά διαρκώς παρατηρεί και σημειώνει το κάθε τι, είτε καλό είτε κακό, και αργά ή γρήγορα μέσα από το αιώνιο μάτι αυτί και τις άλλες αισθήσεις της Οικογένειας, μαζεύτηκαν και αποθηκεύτηκαν στην μνήμη, οι απαιτούμενες πληροφορίες, που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες τις Επιβίωσης από την αρχή ως το τέλος της Ζωής του Κοινωνικού Ανθρώπου. Οι πληροφορίες και οι γνώσεις αυτές, έδιναν στην Οικογένεια, την δυνατότητα αντιμετώπισης των προβλημάτων και δυσκολιών της ζωής, και συνέβαλαν στην μακροημέρευση της, και την έκαναν παράδειγμα στις νέες Οικογένειες, που ακολουθούσαν τους υπάρχοντες κανόνες στην Οικογένεια που δημιουργούσαν, και έτσι μπορούσαν και τα κατάφερναν καλύτερα. Αυτές οι πληροφορίες οι σχετικές με την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προέκυπταν, δημιουργούσαν κανόνες συμπεριφοράς που γινόντουσαν συνήθειες και νόμοι απαράβατοι, όχι τόσο γιατί είχε απαραίτητα οριστεί κάποια τιμωρία, από τις Οικογένειες για τους παραβάτες, αλλά γιατί η μη τήρηση των νόμων και κανόνων, είχε άμεσα καταστροφικά αποτελέσματα, δηλαδή προέκυπτε αυτόματη τιμωρία για τον παραβάτη και τους εξαρτημένους από αυτόν, όπως όταν πχ τελείωναν τα αποθηκευμένα αποθέματα τροφής σε κάποια Οικογένεια σε εποχή και τόπο που δεν μπορούσε να βρεθεί νέα τροφή άμεσα, και αυτό συνέβαινε εύκολα, αν δεν είχε φροντίσει τα σχετικά κάποιος από την Οικογένεια, και μάλιστα νωρίτερα και την κατάλληλη εποχή, οπότε η επακόλουθη πείνα και οι συνέπειες από τη έλλειψη τροφής, ήταν αναμενόμενες και λειτουργούσαν αποτρεπτικά, και σε κάθε τέτοια περίπτωση εκλαμβανόταν η πείνα ως τιμωρία. Το ίδιο συνέβαινε και όταν κάποιος απομακρύνονταν ‘ιδιωτικά’, μόνος και απροετοίμαστος, από την περιοχή που έλεγχαν και προστάτευαν οι Οικογένειες, οπότε συχνά τον κατασπάραζε το άγριο ζώο, ή δεχόταν επίθεση από κάποιον εχθρό. Αυτή μάλιστα η ‘αυτόματη’ τιμωρία για τους παραβάτες ενέπνευσε τους κάθε λογής νομοθέτες και αφεντάδες των λαών, ώστε αντιποιούμενοι, να συνοδεύουν τους επιβαλλόμενους ‘νόμους’ των, με επιβαλλόμενες τιμωρίες για τους παραβάτες. Και από τα παραπάνω συμπεραίνουμε πολλά σχετικά με τους Κοινωνικούς Νόμους και τις παραφυάδες τους… όπως πχ τους ‘δημοκρατικούς νόμους’. Αυτή η συγκέντρωση γνώσεων σχετικά με τους κάθε μορφής κινδύνους, ή οι γνώσεις για τα αναγκαία της καθημερινότητας, για τις τάσεις, τις υπεροχές ή τα μειονεκτήματα της ανθρώπινης Φύσης στις διάφορες ηλικιακές φάσεις της ζωής, στις διάφορες εποχές κλπ, καθώς και η συγκέντρωση γνώσεων για το φυσικό περιβάλλον και τις ιδιότητες του, γνώσεις για τους τρόπους αντιμετώπισης των φυσικών δυσκολιών και εκμετάλλευσης των κάθε μορφής ευκαιριών, γνώσεις που έγιναν κανόνες, συνήθειες και άγραφοι νόμοι, στην συνέχεια τοποθετήθηκαν στην Κοινή μνήμη την μνήμη όλων (του κάθε νοήμονα και σκεπτόμενου ανθρώπου) και μεταφερόταν από γενιά σε γενιά, ώστε να είναι διαθέσιμες και να μπορεί να τις εκμεταλλευτεί η λογική, σε κάθε περίπτωση σχετικής ανάγκης. Αυτά ήταν τα πρώτα βήματα προς τον Πολιτισμό που θα ακολουθούσε, στον δρόμο που χάρασσαν όχι βέβαια οι ‘ιδιώτες’ με την ‘ιδιωτική τους πρωτοβουλία’, αλλά όσες Οικογένειες και ομάδες Οικογενειών, κατείχαν από Κοινού και χρησιμοποιούσαν τέτοιες και άλλες, σχετικές με την διατήρηση στην Ζωή, ή την διευκόλυνση της καθημερινής τους ζωής, γνώσεις. Οι Οικογένειες που συμμετείχαν σε αυτή την ‘Κοινοκτησία’ και ‘Κοινοπραξία’ γνώσεων Επιβίωναν, και μαζί τους ‘Επιβίωναν’ και οι Γνώσεις, οι Κοινές και αποδεκτές από όλους γνώσεις, Γνώσεις που αποτελούσαν το σημαντικότερο τμήμα του οπλοστασίου και των εργαλείων που ανακάλυπταν, εφηύραν και δημιουργούσαν για να εξυπηρετούν και να διευκολύνουν την ζωή τους, όχι ‘ιδιωτικά’ αλλά από Κοινού, καθώς στην πράξη το ‘ιδιωτικό’, στα σημαντικά περί την αντιμετώπιση των προβλημάτων της Ζωής θέματα, ταυτιζόταν εκ του αποτελέσματος με την ανοησία. Αναμφίβολα η ιδιωτική πράξη και πρωτοβουλία είναι απαραίτητο να υπάρχει, και είναι αναγκαία και χρήσιμη, με την προϋπόθεση όμως, ότι συνδέεται άμεσα και συνειδητά και με την εξυπηρέτηση των Κοινών συμφερόντων και όχι μόνο των ατομικών και σε βάρος των Κοινών. Και Κοινά συμφέροντα είναι αυτά που νοιάζουν όλους, με σημαντικότερο Κοινό συμφέρον αυτή καθαυτή την Ζωή. Καθώς αναμφισβήτητο Κοινό συμφέρον όλων είναι η Επιβίωση και η διατήρηση τους στην Ζωἠ. Δεν θα επεκταθούμε σε ανάλυση της διατήρησης της ζωής του σώματος και της ζωής του πνεύματος, ή ψυχής, ή μνήμης κλπ αλλά θα θέσουμε τα παραπάνω ως μέγιστο Κοινό επιδιωκόμενο σκοπό (του νοήμονα και σκεπτόμενου ανθρώπου) δηλαδή ως Αγαθό, καθώς Αγαθό σημαίνει τελικός σκοπός στον οποίο όλα αποβλέπουν. Όπως λοιπόν κάποιοι άνθρωποι συνειδητοποίησαν κάποτε, ότι ευρισκόμενοι σε ομάδες και συγκεντρώνοντας σχετικές ζωτικής σημασίας γνώσεις, καλύπτουν καλύτερα τις ανάγκες της ζωής των, έτσι συνειδητοποίησαν, ότι ακόμη καλύτερα καλύπτουν τις ανάγκες τους, οι Οικογένειες, όταν και αυτές ζούν και υπάρχουν ανάμεσα σε ομάδες άλλων ομονοούντων Οικογενειών, δηλαδή ανάμεσα σε άλλες Οικογένειες που διατηρούν Κοινές Γνώσεις και συνήθειες σχετικές με τις ανάγκες της ζωής. Αυτονόητο είναι βέβαια, ότι οι γνώσεις που είχαν συγκεντρώσει οι κάτοικοι ορεινών περιοχών, ήταν λίγο ή πολύ, διαφορετικές από αυτές που είχαν οι κάτοικοι παραθαλάσσιων περιοχών, ή περιοχών που ήταν βόρεια σε σχέση με τις περιοχές που ήταν νότια, ή περιοχές σχετικά εύφορες με άλλες λιγότερο εύφορες και αποδοτικές στην όποια μέθοδο καλλιέργειας κλπ, και όλα αυτά σε κάποιο βαθμό διαφοροποιούσαν τις γνώσεις αυτές σε μερικά πράγματα. Όμως έτσι ή αλλιώς κάποιες μικρές ομάδες Οικογενειών φίλες μεταξύ τους και πλησίον η μία στην άλλη, με Κοινές γνώσεις και συνήθειες αποτελούσαν αυτό που λέμε ένα χωριό, περισσότερες τέτοιες ομάδες Οικογενειών έκαναν την κώμη, μερικές κώμες έκαναν την Πόλη και μερικές Πόλεις την χώρα κράτος. Και σε αυτό το κράτος ο κάθε ένας αποβλέπει στο πρόσωπο του άλλου την αμοιβαία συνδρομή στην Επιβίωση όλων, βλέψη από την φύση της όχι προσωρινή αλλά εφόρου ζωής, και κανείς δεν βλέπει στο πρόσωπο του άλλου την ευκαιρία να ‘κονομίσει’ πρόσκαιρα σε βάρος του, όπως μας διδάσκουν οι σημερινοί μεγάλοι ‘δυτικοί πολιτισμοί’.... η συνέχεια στο βιβλίο
 
Διαβάστε τμήματα παραγράφων σχετικών με το περιεχόμενο
 
σελίδα 3

  Αντί προλόγου

σελίδα 5

  Περί Δημοκρατίας και περί Κοινωνίας.

σελίδα 6

  Οι προϋποθέσεις της Δημοκρατίας

σελίδα 8

  Σκοποί και λόγοι

σελίδα 9

  Το συμφέρον του δανειστή

σελίδα 13

  Λάθος επιλογές

σελίδα 14

  Αγροτική παραγωγή.

σελίδα 11

  Τράπεζες.

σελίδα 11

  Κακοπληρωτές.

σελίδα 13

  Εξαπάτηση του λαού.

σελίδα 14

  Τα Κοινά θέματα.

σελίδα 15

  Δημοκρατία.

σελίδα 16

  Δημοκρατία και Ελευθερία.

σελίδα 18

  Ο Πλούτος

σελίδα 20

  Η Δημοκρατία νοιάζεται ίσα για όλους.

σελίδα 21

  Πνευματική φτωχοποίηση.

σελίδα 24

  Ο Πολίτης.

σελίδα 25

  Οι Επενδύσεις.

σελίδα 26

  Η δύναμη της Δημοκρατίας.

σελίδα 27

  Η Δημοκρατία.

σελίδα 28

  Ο Πολιτισμός.

σελίδα 31

  Αιδώς και Δικαιοσύνη.

σελίδα 32

  Ηθικός, Ήθη, Έθιμα, Φιλότιμος.

σελίδα 35

  Πολιτισμός.

σελίδα 36

  Μη Πολιτισμός.

σελίδα 37

  Ο Σπουδαίος Πολιτισμός.

σελίδα 38

  Φάσεις της Ζωής.

σελίδα 38

  Φύση και Πολιτισμός.

σελίδα 39

  Φύση και Οικογένεια.

σελίδα 40

  Η Πρώτη Επιστήμη.

σελίδα 41

  Κοινός Σκοπός και Στόχος.

σελίδα 42

  Η Κοινωνία.

σελίδα 43

  Πολιτισμός και Πολίτης.

σελίδα 43

  Το Κοινωνικό Αγαθό.

σελίδα 44

  Ο Αρχικός Νόμος.

σελίδα 46

  Πάς μή Έλλην Βάρβαρος.

σελίδα 46

  Η ‘Συναδέλφωση’ των Λαών.

σελίδα 52

  Κλιματική Αλλαγή, ένα διαρκές και αιώνιο Φυσικό γεγονός...

σελίδα 52

  Το Νερό δεν Τελειώνει.

σελίδα 53

  Ηθική.

σελίδα 53

  Οι Φάσεις της Ζωής.

σελίδα 61

  Παιδεία και Πολίτης.

σελίδα 62

  Ψυχή.

σελίδα 57

  Παιδεία και Πολιτισμός.

σελίδα 59

  Μη Παιδεία Κουλτούρα Νέοι.

σελίδα 60

  Κοινωνική Προδιάθεση.

σελίδα 63

  Κοινωνία και Υγεία.

σελίδα 64

  Πολιτισμός και Κοινωνία.

σελίδα 65

  Γνώσεις για Πολίτες.

σελίδα 66

  Διανομή Κερδών.

σελίδα 67

  Κοινωνία, Πολίτης, Νερό.

σελίδα 68

  Πολίτευμα.

σελίδα 70

  Άναρχη Πολιτεία.

σελίδα 71

  Αυτάρκεια και Επάρκεια.

σελίδα 75

  Μεταλλαγμένα, Τέλος της επιστήμης.

σελίδα 76

  Κουμμουνισμός, Καπιταλισμός.

σελίδα 80

  Αντιρρησίες Συνείδησης.

σελίδα 83

  Μηδενικά επιτόκια.

σελίδα 84

  Ο καλός ή λογικός πατέρας.

σελίδα 84

  Αποδοτική Μορφή Δουλείας.

σελίδα 86

  Πως αρχίζει ο Πολιτισμός.

σελίδα 87

  Πολίτες και Παιδεία.

σελίδα 88

  Το Πολίτευμα Πολιτεία.

σελίδα 91

  Το Πολίτευμα Δημοκρατία.

σελίδα 94

  Ισχύς της Κοινωνίας, Κοινωνικό Αγαθό.

σελίδα 94

  Ηθικός, Ηθική.

σελίδα 95

  Στρατηγικές Επικράτησης.

σελίδα 95

  Κατάλυση Πολιτισμού, Ανομία.

σελίδα 96

  Γενικά.

σελίδα 96

  Εσφαλμένες εντυπώσεις περί Δημοκρατίας.

σελίδα 97

  Παρελθόν, Μέλλον, Τραγωδία, Κωμωδία.

σελίδα 98

  Παιδεία.

σελίδα 100

  Γρηγορόσημα και Λεμόνια.

σελίδα 102

  Βηματοδότες και Τηλεφωνίες.

σελίδα 105

  Μόρφωση.

σελίδα 105

  Ηθοποιός και Μόρφωση.

σελίδα 108

  Εκπαίδευση.

σελίδα 109

  Κοινωνική Οικονομία.

σελίδα 112

  Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Φύσης.

σελίδα 115

  Πολίτευμα.

σελίδα 116

  Δημοκρατία και Πολίτες.

σελίδα 117

  Η ευθύνη των θυμάτων.

σελίδα 119

  Μόρφωση και Νέος.

σελίδα 128

  Ευτυχία και Γνώσεις, Συνήθειες, Ήθη, Έθιμα.

σελίδα 128

  Ελευθερία και Πολιτισμός.

σελίδα 130

  Ελευθερία και Δημοκρατία.

σελίδα 133

  Επενδύσεις και Κρατικά Κέρδη.

σελίδα 135

  Οι Κίνδυνοι των Πολιτισμών

σελίδα 136

  Σενάρια Λογικής και Οικονομίας.

σελίδα 137

  Μέγιστο Συμφέρον μας το Συμφέρον των Άλλων.

σελίδα 140

  Ομονοούμε σχετικά με την Δημοκρατία.

σελίδα 141

  Οι Κίνδυνοι των Πολιτισμών.

σελίδα 143

  Πολιτιστική Κληρονομιά.

σελίδα 149

  Περίληψη.

σελίδα 151

  Απογοήτευση.

σελίδα 152

  Κοινωνική Ανασυγκρότηση και Εγρήγορση.

σελίδα 155

  Κάλεσμα Πολιτών.

     
     

Από 10/02/19  με την άδεια του συγγραφέως

εμφανίζονται  χαρακτηριστικοί παράγραφοι από το ευρετήριο

του βιβλίου Περί Δημοκρατίας και περί Κοινωνίας. Επιπλέον δίδεται η δυνατότητα  σε όποιον έχει το βιβλίο να σχολιάσει κάποια σελίδα του, γράφοντας πρώτα τον αριθμό της (και μετά κλικ στο αριθμός σελίδας προς σχολιασμό).

Υπάρχει δυνατότητα δωρεάν διάθεσης του βιβλίου τηλ 6932860310

Τα συγγραφικά κλπ δικαιώματα παραμένουν σε ισχύ.

Επιτρέπεται η αντιγραφή και  μεταφορά  περιεχομένου

 σε άλλη ιστοσελίδα ή έντυπο κατόπιν συνεννόησης με τον συγγραφέα

 επικοινωνία μέσω του email thateron@poteron.gr

Σχόλια αναγνωστών

.
Σχολιάστε ελεύθερα το περιεχόμενο της προς ανάγνωση σελίδας ή απαντήσετε σε είδη υπάρχον σχόλιο. Ισχύουν  όλα τα αυτονόητα και γνωστά τα σχετικά με την δημοσιοποήση  σχολίων.
 

 Όνομα ή ψευδώνυμο          Αλφαριθμητικό =>

.

  Τα σχόλια εμφανίζονται κατόπιν τυπικού ελέγχου ως προς την σχετικότητα του περιεχομένου τους και χωρίς καμία λογοκρισία.

 Κατά την αποστολή του σχολίου αντιγράψετε τους διαδοχικούς Αλφαριθμητικούς χαρακτήρες ή αντικαταστήστε τους με άλλους δικής σας προτίμησης (6-8 χαρακτ.)  για να μπορείτε να διορθώσετε ή να διαγράψετε το σχόλιο σας. 

.
 
 
HOME επισκέψεις σελίδων : 34346 σχόλια:1 thateron@poteron.gr
       
       
       

https://www.amazon.com/dp/B0B24TSJ6C   https://www.amazon.co.uk/dp/B0B2F1M3BQ  https://www.amazon.de/dp/B0B2F1M3BQ